Τέμπη: Ξεσπά στον FLASH η μάνα του μηχανοδηγού: «Δίκη σε αίθουσα 1,5 εκατ. ευρώ με...κοινή τουαλέτα»
Η Σταυρούλα Καρύδη ξεσπά στο Flash.gr: Το «μπάζωμα» για να κρυφτούν τα διαμελημένα μέλη, το οργανωτικό χάος της δίκης με τις κοινές τουαλέτες και η οργή για την επικοινωνιακή στοχοποίηση του 29χρονου μηχανοδηγού με τις θεωρίες για τα ύποπτα φορτία.
Αποστολή στη Λάρισα: Γιάννης Κέμμος, Ευγενία Γιαννακέλου
Σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση από το μνημείο των Τεμπών, η Σταυρούλα Καρύδη, μητέρα του αδικοχαμένου μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας, Δημήτρη Μασσάλη, ανοίγει την καρδιά της στον Flash.
Με τα λόγια της διαλύει το αφήγημα που επιχείρησε να μετατοπίσει την ευθύνη στους εργαζόμενους, καταγγέλλοντας μια συντονισμένη προσπάθεια σπίλωσης της μνήμης του γιου της μέσω του περιβόητου «παράνομου φορτίου».
«Όταν άρχισαν τα σενάρια για το παράνομο υλικό, το εμπορικό αντιμετωπίστηκε ως υπαίτιο για τον θάνατο ανθρώπων. Ήταν ένα πολύ μεγάλο βάρος» αναφέρει, εξηγώντας πως δημιουργήθηκε ένα κλίμα όπου οι συγγενείς δεν τολμούσαν να πουν ότι το παιδί τους ήταν στο εμπορικό τρένο.
Η ίδια ξεκαθαρίζει πως ο Δημήτρης λειτούργησε άψογα, προσπαθώντας μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο να ακινητοποιήσει το τρένο, γεγονός που πιθανώς έσωσε ζωές μειώνοντας την ένταση της σύγκρουσης.
«Συγκάλυψη για να μην δει ο κόσμος το έγκλημα»
Η κυρία Καρύδη είναι καταπέλτης για το «μπάζωμα» του χώρου. Υποστηρίζει ότι η επιχείρηση αλλοίωσης του σημείου ξεκίνησε αμέσως, προκειμένου να μην αντικρίσει η κοινωνία το μέγεθος της φρίκης:
«Προσπάθησαν μέσα στη νύχτα να ξημερώσει και να μην δει ο κόσμος... μέλη διαμελημένα σε όλη την έκταση, συντρίμμια, ολόκληρα θηρία τρένων. Ξέρανε ότι πίσω από αυτά θα αποκαλυφθούν και όλα τα "γιατί"».Καταγγέλλει ότι η συγκάλυψη είχε στόχο να κρύψει τη δομική κατάρρευση του σιδηροδρόμου, τις συμβάσεις εκατομμυρίων που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ και το γεγονός ότι τα τρένα κυκλοφορούσαν «τυφλά». «Δεν μπορούσαν να εντοπίσουν τα τρένα τους... ψάχνανε πού είναι το σημείο για να σώσουν ανθρώπους, όταν σήμερα βάζουν GPS μέχρι και στα παπούτσια των παιδιών» αναφέρει με πικρία.
Ο εμπαιγμός της δίκης: «Αίθουσα 1,5 εκατ. ευρώ αλλά με κοινή τουαλέτα...»
Η περιγραφή της για την πρώτη ημέρα της δίκης στη Λάρισα αποκαλύπτει μια πολιτεία που αδυνατεί να σεβαστεί ακόμα και το πένθος. Η κ. Καρύδη περιγράφει μια αίθουσα που κόστισε 1,5 εκατομμύριο ευρώ, αλλά δεν είχε ούτε παράθυρα, προκαλώντας ασφυξία σε ανθρώπους με κρίσεις πανικού και ψυχολογικά τραύματα.
«Επενδύθηκαν εκατομμύρια για την αίθουσα και για 80 χιλιάδες δεν φτιάχτηκε η τηλεδιοίκηση στη Λάρισα» τονίζει, ενώ οι λεπτομέρειες που παραθέτει για τις υποδομές είναι εξευτελιστικές αποκαλύπτοντας πως ακόμα και οι τουαλέτες ήταν... κοινές.
«Μας βάλανε στον ίδιο χώρο άντρες και γυναίκες... είδα μητέρα με δέκα χρονών κοριτσάκι να ακουμπάει με έναν άγνωστο κύριο. Δεν υπήρχε ούτε χαρτί να σκουπίσουμε τα χέρια μας. Τινάζανε οι γυναίκες τα χέρια στον αέρα. Ποιους νομίζουν ότι υποδέχτηκαν; Τίποτα κακομοίρηδες;».
«Ακυρώθηκε η ζωή μας, αλλά ο Δημήτρης είναι ακόμα εδώ»
Ο Δημήτρης Μασσάλης δεν ήταν απλώς ένας μηχανοδηγός· ήταν ένας άνθρωπος της προσφοράς, εθελοντής αιμοδότης και δωρητής οργάνων. «Ε μαμά, αυτοί έχουν παιδιά, εγώ είμαι ελεύθερος» έλεγε κάθε φορά που έπαιρνε τις βάρδιες των Χριστουγέννων για να διευκολύνει τους συναδέλφους του.Η μητέρα του, εκπαιδευτικός επί 35 χρόνια, δηλώνει ότι παλεύει καθημερινά με τις ενοχές που τον παρότρυνε να ακολουθήσει αυτή τη δουλειά. Παρόλα αυτά, η οικογένεια βρίσκει δύναμη στο «μωρό-δώρο» που ήρθε στον κόσμο από τον αδελφό του Δημήτρη, ακριβώς έναν χρόνο μετά την τραγωδία.«Είναι τρομακτικό να σκέφτεσαι ότι όλη σου η ζωή ακυρώνεται.
Πρέπει όμως να παλέψεις, γιατί αν αφήσεις την απώλεια να σε διαλύσει, είναι σαν να ευθύνεται το παιδί σου για την καταστροφή της οικογένειας. Και ο Δημήτρης ήταν το στήριγμά μας» καταλήγει, ζητώντας δικαιοσύνη που θα φτάσει μέχρι την κορυφή της πυραμίδας των ευθυνών.
